37 jaar lang bouwde Xavier Derille als zelfstandig elektricien een reputatie op waar hij nooit één keer voor de rechtbank hoefde te verschijnen. Sinds zijn vervroegd pensioen zet hij diezelfde precisie in als Foodbag-chauffeur, met een Excel-tracker die op de euro nauwkeurig zijn verdiensten bijhoudt.
Xavier werd in 1989 door een klant de wereld van de domotica (thuisautomatisatie) ingeduwd, en groeide uit tot een pionier in die sector in België. Zijn werk bestond vooral uit het uittekenen van zware, complexe installaties, projecten van 400.000 tot 500.000 euro.
"Dat vraagt enorm veel voorbereiding en berekening. Je moet je systeem door en door kennen: wat zijn de moeilijkheden, wat zijn de beperkingen. Ik ben er trots op dat ik na 37 jaar nooit met een klant naar de rechtbank heb moeten gaan — mijn offertes en uitvoeringsdossiers zaten altijd goed in elkaar."
Zijn precisie ging soms tot in het extreme, offertes van 26 pagina's waren voor hem geen uitzondering.
"Ik heb nooit een kat in een zak verkocht."
Xavier zag de domotica-sector ingrijpend veranderen - van bekabelde systemen naar alles draadloos en netwerkgestuurd. Hij maakte ook een grote consolidatiegolf mee. Van de 15 à 20 fabrikanten die België ooit telde, verdween zo'n 50 tot 60 procent, waaronder een grote Belgische speler die in 2003 over kop ging. Xavier moest daardoor noodgedwongen overschakelen naar een ander systeem.
Zijn veeleisende clientèle vergde ook het uiterste op vlak van afwerking.
"Je kan je job perfect gedaan hebben, maar laat een vuiltje liggen en je hele reputatie kan eronder lijden."
Toen Xavier in maart 2025 met vervroegd pensioen ging, liet hij zijn zaak niet zomaar los. Hij ging actief op zoek naar iemand die zijn meest complexe systemen kon overnemen, uit verantwoordelijkheidsgevoel tegenover een klantenkring die hem 25 tot 30 jaar had vertrouwd.
"Die mensen laat je niet zomaar in de steek. Ze vertrouwen je om bij hen thuis rond te lopen, dat soort klanten laat niet zomaar iedereen binnen."
Die stiptheid en nauwkeurigheid nam Xavier mee naar zijn flexijob als Foodbag-chauffeur. Hij is er trots op dat hij, in tegenstelling tot veel collega's, zo goed als nooit een doos moet terugbrengen, en dat hij altijd op tijd, vaak zelfs te vroeg, komt.
"Ik hou alles zelf bij in een Excel-bestand: wat ik per job verdien, en of dat klopt met wat Foodbag berekent. Dat klopt bijna altijd tot op de euro nauwkeurig."
Na zijn pensioen begon Xavier zich te vervelen. Op aanraden van zijn partner ging hij op zoek naar een flexijob en vond al snel twee opties, waarvan hij er één in april weer stopzette, vooral vanwege het plafond op zijn bijverdienste als vervroegd gepensioneerde.
Xavier wil ook af van het beeld dat 65-plussers met een flexijob zouden "profiteren".
"Mijn pensioen is 1670 euro per maand, daar kan je niet ver mee springen. De meesten van onze leeftijdscategorie doen het niet voor het geld, maar omdat ze niet thuis willen zitten. Ik doe mijn job nog altijd graag, anders was ik er al mee gestopt."
Voor werkgevers ziet hij vooral flexibiliteit en vertrouwen als de grootste troeven van een gepensioneerde flexijobber: snel inspringen wanneer nodig, en het soort professionaliteit dat veeleisende klanten over de vloer durven laten.
Zelf ook nog wat van je jarenlange ervaring willen delen, op jouw tempo? Ontdek wat een Nestor flexijob voor jou kan betekenen via mijn.nestor.be/home
Ja. Ook wie vervroegd op pensioen gaat, kan bij Nestor aan de slag als flexijobber. Het loon is vrij van belastingen en RSZ-bijdragen, waardoor je houdt wat je verdient.
Ja, als vervroegd gepensioneerde geldt er een plafond op je bijverdienste. Xavier hield daar bewust rekening mee bij het kiezen van zijn flexijobs. Bij Nestor bekijken we samen met jou wat haalbaar is binnen jouw situatie.
Bij Foodbag zetten Nestors zich onder meer in als bezorger. Stiptheid, nauwkeurigheid en een verantwoordelijk gevoel voor je job, zoals bij Xavier, worden er sterk gewaardeerd.
Inschrijven kan eenvoudig via mijn.nestor.be/home. Na inschrijving bekijkt Nestor samen met jou welke opdrachten passen bij je ervaring en beschikbaarheid.
Meestal niet. Zoals Xavier aangeeft, doen de meeste gepensioneerde flexijobbers het niet om financiële redenen, maar omdat ze actief willen blijven en hun ervaring nog willen inzetten.